2.1 Inleiding

De soort arbeidsrelaties die in dit onderzoek centraal staan, zijn die via welke werk wordt uitbesteed. Deze relaties worden in de literatuur, de politiek en in het nieuws ook vaak aangeduid als flexibele arbeidsrelaties, driehoeksverhoudingen, atypische arbeidsrelaties of niet-standaard werk. ‘Precair werk’ of ‘precaire arbeidsrelaties’ zijn ook termen die de revue passeren. Al deze termen omvatten echter ook andere arbeidsrelaties via welke niet direct werk wordt uitbesteed. Zo wordt met die termen vaak ook gedoeld op oproepcontracten of überhaupt op alle arbeidsrelaties waarin de arbeidskracht geen arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd heeft met de onderneming ten behoeve waarvan het werk uiteindelijk wordt verricht. Om verwarring te voorkomen en teneinde duidelijk af te bakenen, hanteer ik in dit onderzoek de term ‘uitbesteding van werk’. Met die term doel ik op de situatie waarin een onderneming aan een andere onderneming de opdracht geeft bepaalde werkzaamheden te verrichten. Ten gevolge daarvan wordt dat werk niet door eigen werknemers verricht, maar door een andere onderneming, bijvoorbeeld een zzp’er, of werknemers van een andere onderneming. Dat betekent dat ik de arbeidsrelaties die ontstaan door uitbesteding via uitzenden, payrolling, detachering, contracting en de platformeconomie zal onderzoeken.

De focus in dit onderzoek ligt op de verschijningsvormen van arbeidsrelaties waarin werk wordt uitbesteed binnen Nederland. Ik beperk mij dus niet tot de juridisch gedefinieerde relaties die door uitbesteding van werk ontstaan. Dit maakt het aantal relaties dat in dit onderzoek centraal staat omvangrijk. In de volgende paragraaf worden de verschillende verschijningsvormen en hun kenmerken toegelicht.