10.3.2 Het prioriteitsaandeel

De regeling betreffende het prioriteitsaandeel is neergelegd in artikel 2:92/201 lid 3 BW. Prioriteitsaandelen worden daarin omschreven als aandelen van een bepaalde soort (of in het geval van de besloten vennootschap ook bepaalde aanduiding)1 waaraan bijzondere rechten als in de statuten omschreven inzake de zeggenschap in de vennootschap zijn verbonden.2 Aan prioriteitsaandelen kunnen verscheidene zeggenschapsrechten worden toegekend.3 De aan de prioriteitsaandelen toegekende rechten mogen echter niet van een zodanige aard zijn dat het tot wijziging van de wettelijke verdeling van taken en bevoegdheden tussen de organen van de vennootschap zou leiden.4 Met het uitgeven van prioriteitsaandelen wordt regelmatig beoogd om de macht van de algemene vergadering van aandeelhouders te beperken, door (niet dwingendrechtelijke) bevoegdheden van de algemene vergadering over te dragen aan de prioriteitsaandeelhouders.5 Een prioriteitsaandeelhouder heeft derhalve in de regel verdergaande macht dan een ‘gewone’ aandeelhouder, welke macht zich kan vertalen in een verdergaande mate van verantwoordelijkheid jegens de vennootschap en het vennootschappelijk belang.

Niet alleen de verantwoordelijkheid van de aandeelhouder tegenover het vennootschappelijk belang wordt (mede) beïnvloed door het feit dat er sprake is van een prioriteitsaandeel. Het is ook relevant voor het antwoord op de vraag in hoeverre de aandeelhouder, die deze aandelen houdt, rekening dient te houden met het oogmerk waarmee deze aandelen zijn uitgegeven.6 Dit is een ander belang dat (bij deze omstandigheid) het uitgangspunt van aandeelhoudersautonomie beperkt.7 Zijn de aandelen uitgegeven met het oogmerk een bepaald belang te dienen, dan zal de aandeelhouder rekening dienen te houden met dit oogmerk wanneer hij zeggenschapsrechten uitoefent die verbonden zijn aan het prioriteitsaandeel.8 Dit oogmerk is echter niet altijd doorslaggevend. Dit lijkt te volgen uit het reeds aangehaalde The Mill Resort-arrest.9 Hier overwoog de Hoge Raad dat:

‘Lijkt’, omdat het hier geen prioriteitsaandelen betrof, maar om de stemmen van appartementseigenaren. Desalniettemin zou een dergelijke redenering mijns inziens analoog kunnen worden toegepast op prioriteitsaandelen.11 Het gebruiken van de bevoegdheden die voortvloeien uit het aandeel op een wijze die in strijd is met het doel waarmee die aandelen zijn uitgegeven leidt, volgens de Hoge Raad dus niet direct tot strijd met de redelijkheid en billijkheid. Aan de vraag of dit in verband moet worden gezien met het uitgangspunt van aandeelhoudersautonomie, komt de Hoge Raad niet toe.