4.4.9 Assignment of choses in action (cessie)

204. Vorderingsrechten kunnen worden overgedragen door cessie (assignment).1 Cessie kan naar Engels recht een eenzijdige goederenrechtelijke transactie zijn. Assignment of choses in action is een terrein waarop het onderscheid tussen common law en equity nog duidelijk zichtbaar is. Een assignment in law die niet aan alle wettelijke vereisten voldoet, kan alsnog een geldige assignment in equity zijn.2 Naar Nederlands recht moet een geldige titel ten grondslag liggen aan cessie.

Art. 136 van de Law of Property Act 1925 geeft de vereisten voor geldige cessie. De cessie moet volledig (absolute) zijn en op schrift zijn gesteld door de cedent. Aan de schuldenaar moet uitdrukkelijk kennis worden gegeven. De wet bepaalt dat het te cederen recht overgaat vanaf de dag van kennisgeving. De cessie kan geldig zonder tegenprestatie worden verricht.3 Er is geen wettelijk vereiste van kennisgeving aan of aanvaarding door de cessionaris.

Rechten die worden verkregen uit equity (equitable choses in action) worden gecedeerd volgens de regels van equity. Drie vormen van equitable assignment worden onderscheiden: (a) informele cessie; (b) cessie bij wege van trust; en (c) contractuele cessie.4 Ik beschrijf hier alleen de informele cessie. Voor een geldige informele cessie moet de cedent zijn intentie communiceren om het betreffende recht over te dragen, welk recht op het moment van cessie moet bestaan, zeker gaan ontstaan of kunnen ontstaan. De identiteit van de cessionaris moet duidelijk zijn, en de benodigde vormvoorschriften moeten zijn vervuld.5 Irrelevant is welke bewoordingen worden gebruikt, zolang de betekenis helder is en de intentie tot cessie duidelijk is.6 Hoewel Marshall stelt dat consideration verschaft moet worden voor equitable assignment,7 menen Smith en Leslie dat de te prefereren visie is dat cessie zonder tegenprestatie kan.8

Volgens de heersende leer is kennisgeving van de cessie aan de cessionaris niet noodzakelijk.9 Als de cessionaris niet hoeft te worden geïnformeerd over de transactie, hoeft hij er kennelijk ook niet mee in te stemmen. Bridge10 stelt dat de cessionaris de cessie moet aanvaarden, maar in de zaak waar hij zich op beroept, Standing v Bowring, zie ik geen basis voor zijn standpunt. In dat arrest verkrijgt de cessionaris de goederenrechtelijke rechten onmiddellijk na de transactie, hoewel hij niet wist dat de cessie plaatsvond. Dit is zelfs het geval als bezwarende verbintenissen zijn verbonden aan de overgedragen rechten. In Standing v Bowring werd een stock overgedragen. De wet die een dergelijke transactie reguleerde, de National Debt Act 1870, erkende de mogelijkheid van aanvaarding, maar maakte dat niet noodzakelijk. Art. 22 bepaalde dat ‘the person to whom a transfer is made may, if he thinks so fit, underwrite his acceptance thereof’. Volgens Lord Justice Cotton is de cessie voltooid wanneer de cedent het fonds buiten zijn macht brengt. Het is niet van invloed op de geldigheid van de transactie als deze niet wordt gecommuniceerd aan de cessionaris.11