5.6.1 Rechtspraak van de Hoge Raad

125. In Los Gauchos, Idee 2 en Ontvanger/Voorsluijs heeft de Hoge Raad geoordeeld dat ook de toerekening van kennis aan een rechtspersoon moet worden beoordeeld aan de hand van het Babbel-criterium.1 Deze gelijkschakeling juich ik toe. Het hebben van kennis alléén heeft doorgaans geen rechtsgevolg; kennis is relevant omdat het individu met die kennis een bepaalde handeling had moeten verrichten of juist nalaten.2 Het is daarom passend dat de vraag of de kennis van het individu geldt als kennis van de rechtspersoon volgens hetzelfde criterium wordt beoordeeld als de vraag of diens gedraging geldt als gedraging van de rechtspersoon. De toerekening van kennis zal soms in het verlengde liggen van de toerekening van een gedraging. Dat kwam al aan de orde bij randnummer 107. Ook bij LosGauchos was dit het geval. In die zaak lag de vraag voor of Los Gauchos een daad van bekendheid had verricht met betrekking tot een tegen haar gewezen verstekvonnis.3 De verkeersopvattingen vormen daarnaast een geschikte maatstaf voor de toerekening van kennis aan rechtspersonen omdat die toerekening primair een vorm is van risicoverdeling.4 De verkeersopvattingen worden in het verbintenissenrecht bij uitstek gebruikt voor het toedelen van risico’s.5

In Ontvanger/Voorsluijs legt de Hoge Raad uit wat de rechtvaardiging vormt voor het hanteren van het Babbel-criterium bij het toerekenen van een onrechtmatige gedraging aan een rechtspersoon:

Die maatstaf leent zich volgens de Hoge Raad niet voor toerekening van de kennis van een zelfstandig adviseur aan zijn opdrachtgever, omdat hun verhouding dikwijls niet naar buiten zal blijken en de opdrachtgever ook zelfstandig kan en veelal zal optreden.