152 Het ontkrachten van onverpandbaarheidsbedingen vergt ingrijpen van de wetgever

In de literatuur is er veelvuldig voor gepleit om de mogelijkheden om vorderingen onoverdraagbaar en/of onverpandbaar te maken te beperken. Voor mij staat vast dat beperking van de mogelijkheden van partijen om hun uit overeenkomst voortvloeiende vorderingen onoverdraagbaar en/of onverpandbaar te maken een dwingende wetsbepaling vergt. Het schrappen van de in art. 3:83 lid 2 BW gecodificeerde mogelijkheid om overdracht van vorderingen met goederenrechtelijk effect uit te sluiten, volstaat daarbij niet. Het staat partijen immers vrij om, ook zonder dat zulks zou zijn gecodificeerd, binnen de grenzen van de wet hun vordering onoverdraagbaar en/of onverpandbaar te maken.1 Om aan onoverdraagbaarheids- en/of onverpandbaarheidsbedingen hun werking te ontnemen, zou de wetgever moeten bepalen in welke gevallen en/of in hoeverre dergelijke bedingen al dan niet het beoogde effect hebben.