7.2 De procedure op hoofdlijnen

De procedure voor de totstandkoming van een scheme is kort samengevat als volgt. De vennootschap dient een verzoek in bij de rechter voor toestemming om één of meer vergaderingen bijeen te roepen om op een voorstel voor een akkoord te stemmen. Hiertoe vindt een eerste zitting plaats. Indien de rechter het verzoek toewijst, vinden stemmingen plaats op de daartoe bijeengeroepen vergaderingen. Het stemmen vindt plaats in klassen. Indien de vereiste meerderheid binnen iedere klasse het akkoord aanneemt, moet de rechter het akkoord nog homologeren (“sanctioning”). Daartoe vindt een tweede zitting plaats. Indien de rechter het akkoord vervolgens heeft goedgekeurd en het akkoord is gedeponeerd bij de “Registrar of Companies”, treedt het akkoord in werking, waarmee de tegenstemmende minderheden binnen iedere klasse worden gebonden.

De procedure is minder judicieel van aard dan de Chapter 11 procedure en geeft een groter primaat aan de democratische wens van de crediteuren. Anders dan in de Amerikaanse procedure heeft de rechter geen mogelijkheid om een akkoord op te leggen aan een klasse die tegen heeft gestemd (geen cram down). De Engelse rechter toetst de inhoud van het akkoord marginaal op basis van het uitgangspunt dat de crediteuren zelf beter in staat zijn om te beoordelen wat in hun eigen commerciële belang is dan de rechter.1