7.10.7.4 Conclusie

Bij de mogelijke invoering van punitive damages in mededingingszaken dient rekening te worden gehouden met de rechtswaarborgen die voortvloeien uit het EVRM. Nederland zou anders aansprakelijk kunnen worden gehouden voor het EHRM als gevolg van het bieden van onvoldoende rechtswaarborgen met betrekking tot het opleggen van punitive damages. Het is aannemelijk dat punitive damages moeten worden gekwalificeerd als criminal charge ex artikel 6 EVRM. Dit brengt met zich mee dat niet alleen gewaarborgd moet zijn dat sprake is van een eerlijke en openbare behandeling van de zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij de wet is ingesteld en dat full jurisdiction heeft (eisen die op grond van artikel 6 lid 1 EVRM ook gelden bij een civil obligation), maar ook dat een evenredigheidstoets moet kunnen worden uitgevoerd met betrekking tot de punitive damages en dat dient te worden uitgegaan van de onschuldpresumtie, het zwijgrecht en het nemo tenetur-beginsel ex artikel 6 lid 2 en artikel 6 lid 3 EVRM. Bij de samenloop van publiekrechtelijke punitieve handhaving en privaatrechtelijke punitieve handhaving van mededingingsrecht dient rekening te worden gehouden met het ne bis in idem-beginsel en het una via-beginsel. Een samen-loopregeling zoals opgenomen in de Vierde Tranche bij de Algemene wet bestuursrecht kan bij de invoering van punitive damages in mededingingszaken als voorbeeld dienen.