10.3.7.5.1 Betrekking hebben op de ingevoerde goederen

De aangepaste verrekenprijs moet ten minste (gedeeltelijk) betrekking hebben op de ingevoerde goederen. Een aanwijzing hiervoor kan naar mijn mening worden gevonden in bijvoorbeeld verrekenprijsdocumentatie of een vaststellingsovereenkomst tussen de belastingautoriteiten en de belastingplichtige (Advance Pricing Agreement (APA)).1 In deze documentatie is opgenomen op welke goederenlevering, dienstverrichting of toekenning van immateriële rechten een interne verrekenprijs ziet. Het gaat daarbij niet enkel om interne verrekenprijzen die worden overeengekomen voor de leveringen van goederen die ten invoer worden aangegeven. Interne verrekenprijzen die worden overeengekomen voor diensten of immateriële rechten kunnen onder voorwaarden ook (indirect) betrekking hebben op de ingevoerde goederen. Dat is bijvoorbeeld het geval indien een betaling wordt verricht in het kader van een verkregen royalty of licentierecht. Indien de betaling voor het royalty of licentierecht betrekking heeft op de ingevoerde goederen en als ‘voorwaarde voor verkoop’ wordt betaald, moet de betaling in aanmerking worden genomen voor de vaststelling van de douanewaarde. Indien een interne verrekenprijs wordt aangepast en ziet op een verkregen royalty of licentierecht die ‘bijgeteld’ moet worden, heeft dat indirect invloed op de definitieve vaststelling van de douanewaarde en derhalve zal – indien ook aan de voorwaarden zoals genoemd in de onderdelen 10.3.7.5.2 en 10.3.7.5.3 wordt voldaan – een dergelijke interne verrekenprijsaanpassing in aanmerking genomen moeten worden.

Idealiter zou de verrekenprijsaanpassing op product-per-product- en transactie-per-transactieniveau vastgesteld moeten worden. Indien echter sprake is van een verrekenprijsaanpassing die niet op product-per-product- en transactie-per-transactieniveau heeft plaatsgevonden, moet worden bepaald op basis van welke verdeelsleutel het tegoed of betaling aan verschuldigde invoerrechten bepaald moet worden. De Internationale Kamer van Koophandel staat een eenvoudige methode voor en stelt voor om het correctiebedrag over alle ingevoerde goederen uit te smeren overeenkomstig een gewogen gemiddeld douanetarief.2 De verwijzende rechter in de zaak Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH tegen Hauptzollamt München is van mening dat het nog eenvoudiger zou zijn om alleen het procentuele aandeel van het restitutiebedrag in de definitieve totale verrekenprijs te berekenen en de douanewaarde voor elke invoertransactie met dat percentage te verlagen, ongeacht of de betrokken goederen vrij van rechten of tegen betaling van douanerechten zijn ingevoerd.3 In onderdeel 10.7.4.5 wordt ingegaan op de naar mijns inziens meest geëigende verdeelsleutel vanuit Europeesrechtelijk perspectief.