6.5 De wijziging van de visie op de WW in de periode 1996-2006

In de jaren na de ingrijpende wijzigingen in het sanctiesysteem met de Wet Boeten, speelde er weer een discussie over de toekomst en rol van de WW. De minister van Sociale zaken en Werkgelegenheid (SZW) had op 3 februari 2004 en op 2 december 2004 twee adviesaanvragen aan de SER gedaan over de wenselijkheid van en de mogelijkheden voor een toekomstbestendige en eenvoudig uit te voeren WW. Beide adviesaanvragen komen hierna meer in detail aan de orde, maar uit de adviezen blijkt duidelijk dat er een wijziging plaatsvond over de visie op de WW.1 In de kern kwam die gewijzigde visie erop neer dat de WW meer als smeerolie moest gaan dienen voor meer arbeidsmobiliteit en het soepeler werken op de arbeidsmarkt. De poort tot de WW moest open worden gezet door het aanpassen van het verwijtbaarheidscriterium. Werknemers met een kort arbeidsverleden dienden een hogere, maar kortere, uitkering te krijgen. Aan de andere kant moesten werklozen sterker onder druk gezet worden om werk te zoeken. Deze nieuwe regeling werd als een revolutie in het denken over de WW ervaren en de wijzingen waren in sterke mate ingegeven door de wens van ontslagrechtjuristen destijds dat het ontslag eenvoudiger moest worden. De procedures waren erg ingewikkeld, hadden een moeilijk te voorspellen uitkomst en waren vaak zinloos omdat er slechts een toneelstukje werd opgevoerd om de WW-uitkering van de werknemer veilig te stellen.2 Ik ga in de volgende paragrafen dieper in op de achtergrond van de adviezen en de ontwikkelde visie van de WW als smeerolie op de arbeidsmarkt.