II.3.4.7 Conclusie

Net als de Amerikaanse federale rechter en het Duitse Bundesverfassungsgericht toetst de Nederlandse rechter zowel de rechtmatigheid van het voorschrift zelf als de toepassing van het voorschrift. Hij noemt een onrechtmatig voorschrift onverbindend en laat een voorschrift waarvan slechts een of enkele toepassingen onrechtmatig zijn, buiten toepassing. In beginsel splitst de Nederlandse rechter onrechtmatige toepassingen en delen van de rest van een voorschrift af, tenzij daardoor een voorschrift overblijft dat de wetgever niet heeft gewild. Daarin verschilt hij evenmin van zijn Amerikaanse en Duitse collega’s. Opvallend is echter, dat hij soms eveneens gemeentelijk belastingvoorschriften onsplitsbaar acht als de wetgever bij de vaststelling daarvan (ondere andere) had kunnen weten dat zij onrechtmatig zijn.