4.3.4.4 Fundamentele rechten?

Schuurmans noemt als ontwikkeling de invloed van de fundamentele grondrechten bij de toepassing van het ‘zozeer indruist’-criterium.1 Hierbij gaat het volgens haar niet alleen om art. 6 en art. 8 EVRM, maar ook om het Handvest EU.2 Aan de hand van de jurisprudentie concludeert zij dat de schending van een fundamenteel recht in het bestuursrecht een ernstige rechtsinbreuk is die ‘zozeer indruist’ tegen hetgeen van een fatsoenlijke overheid mag worden verwacht, dat dit onder alle omstandigheden moet worden uitgesloten.3 Onregelmatigheden bij de verwerking van fiscale gegevens waardoor de privacy wordt geschonden – hetgeen juist met de fiscale geheimhoudingsplicht zou moeten worden beschermd – zal naar verwachting in de toekomst eerder leiden tot bewijsuitsluiting bij het ontvangende bestuursorgaan.4 In dit kader kan de fiscale strafzaak tegen sushiketen Sumo – waar de officier van justitie documentairemakers had laten meelopen tijdens het opsporingsonderzoek – niet onvermeld blijven.5 Niet de geconstateerde inbreuk op de persoonlijke levenssfeer (en daarmee de schending van de fiscale geheimhoudingsplicht), maar het bewust verzwijgen van de documentaire voor de verdachten zorgde ervoor dat geen straf of maatregel werd opgelegd.6 Schuurmans ziet tevens een ontwikkeling in de veranderende aard van het bestuurlijk toezichtonderzoek waarbij in toenemende mate ingrijpende onderzoeksmiddelen worden ingezet waardoor de aard van het toezicht richting opsporing opschuift.7 Ingrijpendere inbreuken op de privacy hebben volgens haar op grond van art. 8 EVRM een meer precieze wettelijke grondslag nodig.8 Ontbreken de nodige waarborgen, dan zou dat volgens haar tot gevolg hebben dat de informatie als onrechtmatig verkregen bewijsmateriaal kwalificeert dat op basis van het ‘zozeer indruist’-criterium moet worden uitgesloten.