De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer
Einde inhoudsopgave
De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/6.3.3.4:6.3.3.4 Geschilbeslechting tussen schadevergoedingsorganen en waarborgfondsen
De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/6.3.3.4
6.3.3.4 Geschilbeslechting tussen schadevergoedingsorganen en waarborgfondsen
Documentgegevens:
mr. F.J. Blees, datum 29-04-2010
- Datum
29-04-2010
- Auteur
mr. F.J. Blees
- JCDI
JCDI:ADS399514:1
- Vakgebied(en)
Verzekeringsrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
De tussenstap van de mediation bij geschillen tussen de Bureaus dateert van een latere datum dan de Overeenkomst van 29 april 2002 tussen de schadevergoedingsorganen en de waarborgfondsen. Het is dus maar de vraag of dit op een bewuste keuze van de ondertekenaars van deze overeenkomst berust.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Evenals dat het geval is in de overeenkomsten tussen de Bureaus hebben ook de schadevergoedingsorganen en de waarborgfondsen in de Overeenkomst van 29 april 2002 een bepaling opgenomen die de schadevergoedingsorganen en de waarborgfondsen verplicht hun onderlinge disputen die uit de overeenkomst voortvloeien of daarmee in verband staan langs de weg van arbitrage te beslechten:
"Clause 9
Any dispute, controversy or claim arising from this agreement or linked to this agreement or to an infringement of this agreement, its resolution or its nullity, shall be settled by arbitration in accordance with the UNCITRAL Arbitration Regulations (United Nations Commission on International Trade Law) currently in force.
(…)”
Anders dan in het groenekaartstelsel gaat aan arbitrage geen mediation vooraf.1 Eveneens in afwijking van het groenekaartstelsel kent de Overeenkomst geen regels voor het geval een schadevergoedingsorgaan in een procedure tegen de benadeelde is veroordeeld op gronden die niet met de Overeenkomst in overeenstemming zijn. Denk aan een veroordeling van het schadevergoedingsorgaan op grond van een onjuiste interpretatie van het toepasselijke recht, dan wel op grond van ander toepasselijk recht dan dat van het land van het ongeval. Naar mijn mening zal de vraag of het aangesproken schadevergoedingsorgaan of waarborgfonds tot restitutie gehouden is, moeten worden beoordeeld aan de hand van de criteria van art. 4.2, respectievelijk 8.2. Als het regelende schadevergoedingsorgaan bij de verdediging van zijn standpunt geen 'objective material' heeft genegeerd en evenmin bij het innemen van zijn standpunt de regels van het toepasselijk recht heeft miskend, kan het geen verwijt worden gemaakt en zal het aangesproken schadevergoedingsorgaan of waarborgfonds hebben te restitueren.