3.3.4.3 Bekleders van een geestelijk ambt?

Zelfs als een persoon als ambtenaar is aangeduid kan onduidelijkheid bestaan of hij daarmee zou kunnen worden aangemerkt als een onderworpen subject van de derde categorie. Ambtenaren van kerkgenootschappen werden in de Wet IB 1914 door middel van een wetsfictie onder de geheimhoudingsbepaling gebracht.1 Onder de Wet IB 1964 werden zij evenmin gezien als ambtenaar (in de zin van art. 67 AWR) en werd in de Wet IB 1964 om die reden een afzonderlijke geheimhoudingsbepaling opgenomen. Door de wijziging van het verschoningsrecht van art. 53a AWR in 1997 kan de vraag rijzen of bekleders van een geestelijk ambt thans wel kunnen worden geschaard onder de derde categorie van onderworpen subjecten.2 Bij de invoering van de AWR werd het verschoningsrecht voor ‘bedienaren van de godsdienst’ integraal overgenomen uit de Wet VFN.3 In 1997 werd deze term vervangen door ‘bekleders van een geestelijk ambt’.4 Aanleiding hiervoor was de grondwetsherziening van 1983 waar, naast de vrijheid van godsdienst, ook expliciet de vrijheid van levensovertuiging als een grondrecht werd erkend.5 In de memorie van toelichting is expliciet stilgestaan bij de terminologie en de context van de wet waarin de wijzigingen werden aangebracht. Hierbij werd een louter technische aanpassing beoogd. Hoewel bedoeld als verduidelijking van art. 53a AWR zijn ‘bedienaren van de godsdienst’ – in de context van de AWR – getransformeerd naar ‘bekleders van een geestelijk ambt’ waardoor dit mogelijk ook onbedoelde gevolgen heeft gehad voor art. 67 AWR.