2.4.1 Inleiding Europese Unie (algemeen)

De historie van de EU begint bij de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (`EGKS') in 1951 door Frankrijk, West-Duitsland, Italië, België, Luxemburg en Nederland. Na de formatie van deze gemeenschap, die was opgezet om de vrede en veiligheid op een adequatere wijze te handhaven, besloten de EGKS-staten de supranationale benadering uit te breiden naar andere terreinen. Een integratie van de nationale economieën, in het bijzonder door het creëren van een gemeenschappelijke markt onder het beheer van gemeenschappelijke instellingen, diende gerealiseerd te worden. Frankrijk en Duitsland waren bang dat Nederland en Luxemburg door hun gunstige ondernemersklimaat veel van hun vennootschappen zouden aantrekken en zetten zich in voor een harmonisatie van de regelgeving. De lidstaten prefereerden een politieke stabiliteit boven een exclusieve wetgevingsautonomie en leverden daarmee een deel van de autonomie in. Dit resulteerde in de ondertekening van het Verdrag tot de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (`EEG') door de EGKS-staten in 1957 te Rome. De EEG had tot taak het bevorderen van de harmonische ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele Gemeenschap, van een gestadige en evenwichtige expansie, een grotere stabiliteit, een toenemende verbetering van de levensstandaard en nauwere betrekkingen tussen de in de Gemeenschap verenigde staten.1 De EEG is inmiddels uitgegroeid tot de Europese Unie (`EU'). De doelstellingen van de Europese samenwerking zijn in de loop der jaren uitgebreid en zijn intussen vastgelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie (`VEU').2 De werking van de EU is neergelegd in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (`VVVEU'). Een van de doelstellingen van de EU is het tot stand brengen van een interne markt3 die het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal tussen de lidstaten mogelijk moet maken. De artikelen 36 VWEU sommen de bevoegdheden van de EU op om de doelstellingen van artikel 3 VEU te bereiken. Op grond daarvan kan de EU maatregelen treffen die overeenkomstig de bepalingen terzake van het VEU en het VWEU de interne markt tot stand brengen en de werking ervan verzekeren.