I.3.9.7 Intrekkingen in tweede lezing

Het intrekken van een voorstel in tweede lezing is in principe niet mogelijk. In een brief van 18 september 2018 poogde het Tweede Kamerlid Buitenweg (GroenLinks) het voorstel constitutionele toetsing (voorheen: het voorstel-Halsema) in te trekken.1 Uit de Handelingen bij de grondwetsherzieningsprocedure van 1983 bleek dat de regeringscommissaris Simons stelde dat de regering middels een intrekking niet mag verhinderen dat de Tweede en Eerste Kamer het voorstel kunnen overwegen.2 Die regel geldt analoog voor Kamerleden bij initiatiefvoorstellen. Het voorstel in tweede lezing betreffende toetsing aan de Grondwet is uiteindelijk niet ingetrokken, maar vervallen verklaard.

Toch is er een tweetal voorbeelden te noemen waarbij intrekking in de tweede lezing wél plaatsvond. In 1971 werden er twee initiatiefvoorstellen aanhangig gemaakt in tweede lezing door de oorspronkelijke initiatiefnemers voor een tweede lezing. Tot die tijd was het gebruikelijk dat alleen de regering het voorstel in tweede lezing indiende, ook wanneer het ging om een aangenomen initiatiefwetsvoorstel in eerste lezing. Dat lag hier anders. In tweede lezing ging het zowel om een regeringsvoorstel als om een initiatiefwetsvoorstel met een gelijke inhoud en strekking. Zowel de regering als de betreffende initiatiefnemers brachten het wetsvoorstel in voor een tweede lezing. Het eerste initiatiefwetsvoorstel-Van Thijn ging over de verlaging van de kiesgerechtigde leeftijd en tweede het initiatiefwetsvoorstel-Westerterp over de vervroeging van Prinsjesdag. Deze initiatieven leidden tot een grondwetsherziening. De regering trok hun voorstellen in nadat de procedure van de initiatiefvoorstellen was afgerond.3 Deze twee intrekkingen verhinderden echter niet dat de Staten-Generaal de (initiatief)voorstellen konden overwegen in tweede lezing.