10.3.1 Belastingtarief

In een systeem van woonplaatsonafhankelijke belastingheffing naar draagkracht wordt het toepasselijke belastingtarief voor niet-inwoners op overeenkomstige wijze vastgesteld als voor inwoners. Derhalve geldt dat de tariefstoepassing bij een buitenlandse belastingplichtige eveneens wordt bepaald op basis van het wereldinkomen, vastgesteld naar de fiscale maatstaven van de desbetreffende staat. Vervolgens wordt het aan deze staat toegewezen inkomen belast tegen het voor deze belastingplichtige geldende (gemiddelde) tarief. Rekenkundig kan dit ook worden bewerkstelligd door het wereldinkomen in de grondslag op te nemen en vervolgens een evenredige vrijstelling te verlenen voor het buitenlandse inkomen.1 Anders dan in de arresten Asscher en Gerritse ‘ontsnapt’ het inkomen in de werkstaat derhalve niet langer aan progressieve belastingheffing. Hierdoor worden belastingplichtigen, anders dan thans onder het internationale belastingrecht gebruikelijk is, ook buiten hun woonstaat belast tegen het tarief dat aansluit bij hun volledige draagkracht. Positieve bijkomstigheid voor de lidstaten is dat het toepassen van een (verplicht) systeem van woonplaatsonafhankelijke belastingheffing naar draagkracht als gevolg hiervan hun belastingopbrengsten waarschijnlijk zal doen toenemen. Dit aangezien het progressievoordeel dat buitenlandse belastingplichtigen thans in vergelijking met inwoners van de bronstaat genieten niet zelden aanzienlijk is.2