5.7.5.6 Intrekking en terugvordering van de nationale cofinanciering

In de Europese subsidieregelingen is doorgaans bepaald dat door nationale uitvoeringsorganen geselecteerde projecten slechts voor 50% met Europees geld mogen worden gefinancierd.1 De andere helft van het project dient met nationale cofinanciering te worden bekostigd. De vraag rijst in hoeverre de administratieve maatregelen die moeten worden opgelegd indien zich onregelmatigheden voordoen, ook betrekking hebben op de nationale cofinanciering. Strikt genomen leidt het behouden van de nationale cofinanciering er niet toe dat de begroting van de EU wordt benadeeld. Aan de andere kant zijn de Europese subsidie en de nationale cofinanciering onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wanneer alleen de Europese subsidie wordt teruggevorderd en daarmee de grondslag voor de nationale cofinanciering komt te vervallen, bestaat bovendien het risico dat de behouden nationale cofinanciering transformeert tot onrechtmatige staatssteun.2

De Europese subsidieregelgeving laat een wisselend beeld zien. Voor de structuurfondsen en het Europees Visserijfonds geldt dat niet alleen de Europese subsidie, maar ook de nationale cofinanciering moet worden ingetrokken. De artikelen waarin het gaat om het toepassen van financiële correcties spreken immers over het intrekken van de 'overheidsbijdrage'.3 In de programmaperiode 2000-2006 gold een soortgelijke bepaling.4 Wat betreft de migratiefondsen schrijven de Europese subsidiebesluiten expliciet voor dat alleen de communautaire bijdrage moet worden teruggevorderd, dan wel ingetrokken.5 Uit artikel 33 van de Verordening nr. 1290/2005 lijkt te volgen dat ook voor Europese subsidies uit het ELFPO geldt dat alleen de Europese subsidie behoeft te worden ingetrokken. Op dit punt behoeven de Europese subsidieregelingen derhalve verduidelijking.