Einde inhoudsopgave
De systematiek van de vermogensdelicten 2017/5.7.1
5.7.1 Inleiding
mr. V.M.A. Sinnige, datum 02-01-2017
- Datum
02-01-2017
- Auteur
mr. V.M.A. Sinnige
- Vakgebied(en)
Materieel strafrecht / Algemeen
Voetnoten
Voetnoten
De Theft Act 1978 is een aanvulling op de Theft Act 1968. Het is dus niet zo dat met de inwerkingtreding van de Theft Act 1978 de Theft Act 1968 werd ingetrokken. Beide Acts zijn nog steeds (grotendeels) in werking.
Van conspiracy to defraud was sprake als twee of meer samenzweerders ‘dishonestly intended to defraud’ een ander of anderen. Het House of Lords heeft to defraud gedefinieerd als ‘to deprive a person dishonestly of something which is his or of something to which he is or would or might but for the perpetration of the fraud be entitled’ en ‘with intent to practise a fraud on someone or other (…) If someone is prejudiced in any way by the fraud, that is enough’, vgl. Law Com No 276, par. 2.1-2.5. Conspiracy to defraud is enerzijds een hele ruime bepaling, waarin kort gezegd het samenzweren met het doel te frauderen is strafbaar gesteld. Het delict is anderszijds beperkt omdat het alleen ziet op samenzweringen, waarvoor logischerwijs meerdere mensen nodig zijn. Het delict zal in het navolgende af en toe worden genoemd, maar niet uitvoerig worden besproken.
Het common law delict conspiracy to defraud bestaat nog steeds.
Law Com No 276.
De Theft Act 1968 en de Theft Act 19781 creëerden verschillende deception- delicten, die zagen op situaties waarin door misleiding van iemand anders iets oneerlijk werd verkregen, veilig gesteld of verworven, of waarin aansprakelijkheid werd ontlopen. Daarnaast bestond ook nog het common law delict ‘conspiracy to defraud’.2 Al die strafbepalingen zijn op 15 januari 2007 echter ingetrokken door de Fraud Act 2006 en vervangen door een algemeen fraudedelict en door het delict ‘obtaining services dishonestly’.3
De Fraud Act 2006 is grotendeels gebaseerd op de voorstellen die de Law Commission in 2002 in haar rapport over fraude deed.4 Voordat ik de huidige stand van zaken bespreek, ga ik eerst in op de lange geschiedenis van de fraude-bepalingen.