9.8.4.8 Oneigenlijk gebruik

De toekenning van het enquêterecht aan de ondernemingsraad schept volgens tegenstanders het risico van oneigenlijk gebruik. In de praktijk zou de ondernemingsraad (de dreiging van) een enquêteverzoek kunnen gebruiken als drukmiddel bij de vervulling van zijn wettelijke taken of voor andere doeleinden dan die gedekt worden door de enquêteregeling.1 Te denken valt aan doeleinden die anders voor een ondernemingsraad onhaalbaar zijn, zoals de wens om invloed uit te oefenen op het beloningsbeleid van bestuurders,2 of omdat de bevoegdheden in de WOR of Boek 2 BW daar niet toereikend voor zijn.3 Een buitenproportioneel beloningsbeleid van bestuurders kan eventueel wanbeleid opleveren.4

De ondernemers- en kroonleden van de SER wijzen voorts op het risico dat de ondernemingsraad een enquêteverzoek indient op verzoek van een partij die zelf ook de enquêtebevoegdheid toekomt, maar daarvan geen gebruik wil maken omdat hij het risico van schadeplichtigheid als bedoeld in art. 2:350 en 2:354 BW te hoog acht. De achterliggende gedachte is dat de ondernemingsraad een dergelijk verzoek kan doen zonder verhaal te bieden (omdat hij geen rechtspersoonlijkheid heeft en niet beschikt over een voor uitwinning vatbaar vermogen) en geen risico loopt op een veroordeling tot schadevergoeding.5 Ik acht de kans dat de ondernemingsraad zich op deze wijze ‘voor het karretje laat spannen’ klein. Een ondernemingsraad zal mijns inziens niet graag zijn vingers branden aan een lichtvaardige enquête op instignatie van een andere enquêtegerechtigde.