7.4.3 Categorie 3

De intermediaire ondernemingen in deze categorie stellen eveneens arbeidskrachten ter beschikking, maar doen dat niet sporadisch. Het uitbestede werk is geen onderdeel van de activiteiten van de intermediair, maar de terbeschikkingstelling is dat wel. De intermediair werft en selecteert de arbeidskrachten met als doel hen aan opdrachtgevers ter beschikking stellen. De intermediair vervult een allocatiefunctie. Daarmee wordt in deze categorie een vierde factor geïntroduceerd die een indicatie kan vormen voor de vraag of ongelijke behandeling bij uitbesteding van werk wel of niet een gerechtvaardigd personeelsbeleid is. Kenmerkend voor de intermediair in deze categorie is bovendien dat ze doorgaans wel een aan het uitbestede werk verbonden hechte interne organisatie heeft, ondanks het feit dat het uitbestede werk geen onderdeel is van de activiteiten van de intermediair. De intermediair investeert actief in deze hechte interne omgeving. Werknemers van de intermediair maken zo samen deel uit van een interne omgeving van de intermediair en beschouwen elkaar als collega’s. Ook doen zij doorgaans hetzelfde soort werk bij opdrachtgevers, wat hen onderling intern bij de intermediair vergelijkbaar maakt.

Vanwege deze hechte interne omgeving kan wat betreft het loon voor werk, het pensioeninkomen en het loondoorbetalingspercentage tijdens ziekte ongelijke behandeling van de arbeidskracht en werknemers van de uiteindelijk begunstigde, onder voorwaarden, een gerechtvaardigd personeelsbeleid van de intermediair zijn. Die voorwaarden houden in dat het beloningsbeleid, de pensioenregeling en/of het loondoorbetalingspercentage tijdens ziekte in een ondernemings-cao zijn vastgelegd, die inhoudelijk is gewogen en vergeleken met de uitzend-cao alvorens dispensatie te hebben verkregen van de uitzend-cao. Aanbevolen is daarom afwijking van art. 8 Waadi bij cao te blijven toestaan, mits de afwijking objectief gerechtvaardigd wordt. Voorts is aanbevolen in het toetsingskader AVV als voorwaarde voor het verlenen van dispensatie, door zowel de minister als door de partijen bij de algemeen verbindend verklaarde cao, toe te voegen dat beide cao’s bij inhoudelijke vergelijking ten minste gelijkwaardig zijn bevonden.1

Het is eveneens een gerechtvaardigd personeelsbeleid van de intermediair dat de inlener niet verplicht is mee te werken aan de re-integratie van de arbeidskracht en dat ontslag van de arbeidskracht niet louter afhangt van de omstandigheden en herplaatsingsmogelijkheden bij de laatste inlener. De belangrijkste oorzaak daarvan is de allocatiefunctie van de intermediair. Die functie brengt met zich mee dat de inlener, als uiteindelijk begunstigde, de gerechtvaardigde verwachting heeft dat gebruikmaking van de diensten van de intermediair hen flexibiliteit biedt. Gezien de allocatiefunctie en de betrokkenheid van intermediairs in deze categorie bij de scholing en ontwikkeling van hun werknemers, mag bovendien worden verwacht dat de intermediair bij uitstek in staat is passend werk voor de arbeidskracht te vinden.

De intermediair in deze categorie voert geen leiding en toezicht uit over de arbeidskrachten en werk als het uitbestede werk of daaraan gelieerd werk is geen onderdeel van de activiteiten van de intermediair. Voornamelijk vanwege de hechte interne organisatie in de onderneming van de intermediair en de allocatiefunctie van de intermediair is onder voorwaarden een bepaalde mate van ongelijke behandeling een gerechtvaardigd personeelsbeleid van de intermediair gebleken. De allocatiefunctie wordt ook door de intermediaire ondernemingen in de volgende categorie vervuld, maar de arbeidskracht maakt dan geen onderdeel meer uit van een hechte interne organisatie bij de intermediair.