4.7.2.12 Vergoeding voor zzp-bemiddeling: gerechtvaardigd personeelsbeleid?

De activiteiten van een bemiddelaar zien erop contact te leggen tussen werkzoekenden en ondernemingen die arbeidskrachten zoeken. Het in rekening brengen van vergoedingen bij zzp’ers levert een bemiddelaar extra inkomsten op, maar ook zonder die extra inkomsten kunnen de activiteiten van de bemiddelaar doorgezet worden. Bij bemiddeling voor werknemers is immers ook gebleken dat deze activiteiten mogelijk blijven, ook al is er een betaalverbod. Voor ondernemingen die van bemiddelingsdiensten gebruikmaken, biedt de bemiddeling gemakkelijkere toegang tot een groot bestand aan potentiële arbeidskrachten. De opdrachtgever kan echter niet gerechtvaardigd verwachten dat bemiddeling voor het uitbesteden aan zzp’ers goedkoper is dan de arbeidsbemiddeling voor het vinden van werknemers. Dat geldt temeer nu het inhuren van zzp’ers in vergelijking met het in dienst nemen van een werknemer al een aanzienlijke kostenbesparing oplevert voor de onderneming.1 Het vragen van een vergoeding aan de zzp’er is, gezien de aard en context van de eigen activiteiten van bemiddelende platformen en de gerechtvaardigde verwachtingen van opdrachtgevers, niet noodzakelijk om legitieme doelstellingen te bereiken. Dat het betaalverbod niet geldt (of gehandhaafd wordt) bij bemiddeling voor zzp’ers is dus geen gerechtvaardigd personeelsbeleid van het platform.

In het voorgaande vormde de zzp-bemiddeling door online platformen aanleiding voor toetsing, maar de conclusie van de toetsing ten aanzien van het betaalverbod kan in zijn algemeenheid worden toegepast op zzp-bemiddeling.