Einde inhoudsopgave
De bezoldiging van bestuurders van beursgenoteerde vennootschappen (IVOR nr. 113) 2018/291
291 Resumerend
mr. E.C.H.J. Lokin, datum 01-04-2018
- Datum
01-04-2018
- Auteur
mr. E.C.H.J. Lokin
- JCDI
JCDI:ADS365368:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht / Corporate governance
Voetnoten
Voetnoten
49 Er zitten uiteraard ook nadelige kanten aan, aangezien daardoor de speelruimte van de raad van commissarissen wordt beperkt. Onder omstandigheden zal het dan ook mogelijk moeten zijn af te wijken van de pay ratio zoals opgenomen in het bezoldigingsbeleid.
Zie in gelijke zin de ingezonden brief van 4 december 2013 van Charles Elson en Craig Ferrere naar aanleiding van de consultatieronde van de SEC (te raadplegen op https://www.sec.gov/comments/s7-07-13/s70713-582.pdf (laatst bezocht op 5 augustus 2017)).
Het publiceren van een pay ratio kan een aanzet geven tot een significante verandering in de wijze waarop bezoldiging wordt vastgesteld. Deze pay ratio kan, wanneer deze wordt opgenomen in het bezoldigingsbeleid, als leidraad dienen voor een meer intern georiënteerde analyse van de ex ante hoogte van bestuurdersbezoldiging. Op die manier gaat de bezoldiging van bestuurders onderdeel uitmaken van de bezoldigingsstructuur van de onderneming als geheel, in plaats van dat het een meer geïsoleerd, abstract getal is. Een pay ratio-regeling kan dan ook tegenwicht bieden aan de (deels ongefundeerde) praktijk van het benchmarken en als intern anker dienen om het haasje-over-effect tegen te gaan. Hierdoor kan het een bijdrage leveren aan het verhelpen van het gesignaleerde marktfalen bij de vaststelling van de hoogte van de bezoldiging van bestuurders. De te behalen winst ziet niet alleen op het verminderen van het te veel betaalde bedrag aan de desbetreffende bestuurders, maar tevens op het tegengaan van een afname in productiviteit van werknemers en verhoging van eventuele kosten vanwege demotivatie en een verminderde moraal. Ook kan een vooraf vastgestelde pay ratio de onderhandelingspositie voor commissarissen versterken. De (potentiële) bestuurder weet bij het aangaan van de onderhandelingen dat een bepaalde pay ratio geldt waaraan de raad van commissarissen zich in beginsel heeft geconformeerd.1 Slechts in uitzonderlijke gevallen zal worden afgeweken van de pay ratio zoals opgenomen in het bezoldigingsbeleid, op basis van de reële opportunity costs van een specifieke bestuurder. Tenslotte kan een krachtige nadruk op de interne beloningsverhoudingen ervoor zorgen dat de bestuurder bij het bepalen van de relatieve waarde van zijn bezoldiging eerder geneigd zal zijn om zijn blik intern te richten en hij zich meer verbonden zal voelen met de rest van de onderneming. Juist deze verbondenheid ontbrak de laatste jaren, hetgeen tot veel onvrede binnen ondernemingen heeft geleid. Op deze wijze zou een nieuwe openbaarmakingverplichting een bijdrage kunnen leveren aan een paradigmaverandering bij het bepalen van de ex ante hoogte van de bezoldiging van bestuurders.2