6.2.2.0 Introductie

Om een beroep te kunnen doen op art. 1 EP EVRM moet er sprake zijn van ‘eigendom’.1 Het EHRM heeft steeds een autonome en ruime invulling gegeven aan het eigendomsbegrip. Het begrip ‘eigendom’ moet dan ook ruimer worden opgevat dan de in art. 5:1 BW opgenomen definitie van dit begrip. Niet alleen fysieke goederen, zoals een stuk land of een woning, maar ook andere rechten en belangen kunnen eigendom in de zin van art. 1 EP EVRM vormen.2 Hierbij kan worden gedacht aan een door de rechter erkende claim tegen de staat,3 goodwill4 en de verwachting dat een aangekocht stuk land mag worden gebruikt voor industriële bebouwing.5 Samengevat gaat het hier om de aanwezigheid van een ‘economisch belang’; in de rechtspraak van het EHRM wordt in dit kader de term ‘asset’ gebezigd.

Bij wetswijzigingen is met name van belang onder welke omstandigheden verwachtingen van belastingplichtigen ertoe leiden dat sprake is van eigendom in de zin van art. 1 EP EVRM (par. 6.2.2.1). In veel gevallen lijkt een beroep op de door het EHRM ontwikkelde ‘legitieme verwachtingentheorie’ echter niet nodig omdat het EHRM ervan uit lijkt te gaan dat de financiële verplichting die voortvloeit uit een belastingmaatregel ‘automatisch’ onder de reikwijdte van art. 1 EP EVRM valt (par. 6.2.2.2).