II.3.2.4 Splitsbaarheid van wettelijke voorschriften

De federale rechter toetst, zoals hiervóór bleek, zowel de rechtmatigheid van de toepassing van een wettelijk voorschrift als de rechtmatigheid van het voorschrift zelf. Als hij tot de conclusie komt dat het voorschrift zelf onrechtmatig is, rijst de vraag voor welk deel van het voorschrift dat oordeel geldt: heeft bijvoorbeeld de onrechtmatigheid van een artikellid alleen gevolgen voor de toepasselijkheid van dat onderdeel van het voorschrift of leidt zij tot de onrechtmatigheid van de hele bepaling of zelfs het hele voorschrift? Ook het oordeel dat een toepassing van een voorschrift onrechtmatig is, leidt tot zulke vragen: staat die onrechtmatigheid op zichzelf of heeft zij tot gevolg dat een deel van het voorschrift onrechtmatig is en, zo ja, welk deel?

Naar Amerikaans federaal recht kan een onrechtmatig onderdeel van een voorschrift in beginsel van de rest van het voorschrift worden afgesplitst.1 Hetzelfde geldt voor een onrechtmatige toepassing van een voorschrift: ook zij leidt in beginsel niet tot de onrechtmatigheid van een deel van dat voorschrift. Op beide regels bestaan echter uitzonderingen.