7.8.1 Aard van het werk, loonniveau en reisduur

Hoe langer de betrokkene werkloos is, hoe sneller arbeid als passend wordt beschouwd. Na het eerste half jaar en naarmate de werkloosheid langer duurt diende men zich volgens de jurisprudentie ter zake ruimer op te stellen en arbeid op een (steeds) lager niveau en zo mogelijk in een ander beroep te accepteren. De termijn voor het zoeken naar passende arbeid op de eigen of lagere opleidingsniveaus staat weergegeven in Tabel 1.

Tabel 11

De belangrijkste wijziging was het opnemen van het Besluit passende arbeid schoolverlaters en academici in de richtlijn. Wo’ers moesten in het eerste half jaar meteen werk op hbo-niveau zoeken en voor schoolverlaters werd meteen alle arbeid als passend gekwalificeerd.

Bij het loonniveau werd de ‘zes-maandenregel’ gehandhaafd met daarbij de toevoeging dat de beloning niet mocht afwijken van hetgeen door werknemers in hun oude beroep in de regel werd verdiend. Voor academici met enige werkervaring werd het loonniveau wat gespecifieerd in de richtlijn door te bepalen dat het loonniveau in overeenstemming diende te zijn met de aard en het niveau van de functie. Dit werd gedaan in verband met de regel dat direct na aanvang van werkloosheid ook werk op hbo-niveau moest worden gezocht. Dit betekende dat het te accepteren loonniveau kon afwijken van het vóór de werkloosheid verdiende loon. Indien het loonniveau paste bij de aard en niveau van de functie was er volgens de richtlijn in principe geen reden om het werk als niet passend te beschouwen.4

Er waren geen wijzigingen met betrekking tot de reisduur. De regel bleef dat het eerste half jaar twee uur per dag reistijd mocht worden gevraagd van de werkloze. Na dat half jaar moest de zoektocht uitgebreid worden naar passend werk met een reistijd van drie uur per dag, tenzij een langere reistijd in het oude beroep gebruikelijk was.