9.4.6.1 Inleiding

In dit onderdeel wordt de juridische houdbaarheid van het last-sale principe zoals ingebed in artikel 128, leden 1 en 2, UDWU getoetst. Hierbij wordt ingegaan op jurisprudentie zoals gewezen onder Verordening (EEG) nr. 1224/80 (onderdeel 9.4.6.2) en het CDW (onderdeel 9.4.6.3); volgtijdelijk de verordeningen waarin de CVA, voorafgaand aan het toepasselijk worden van het DWU, was vastgelegd. Ik meen dat de arresten, zoals hierna nader toegelicht, (deels) nog steeds toepassing vinden, omdat de wetsartikelen voor het bepalen van de douanewaarde in de basisverordeningen (lees: Verordening (EEG) nr. 1224/80, het CDW en het DWU) een first-sale principe toestaan en qua bewoordingen gelijk zijn. Daaropvolgend bespreek ik de vaststelling van de transactiewaarde bij opeenvolgende verkopen onder het gCDW (onderdeel 9.4.6.4). Hoewel het gCDW nooit toepassing heeft gevonden, biedt de ontstaansgeschiedenis van het gCDW een nuttig inkijkje hoe het first-sale principe uiteindelijk plaats heeft gemaakt voor het last-sale principe in het acquis communautaire van de Europese Unie. Daaropvolgend ga ik in op de wijze waarop het last-sale principe onder het DWU is ingebed (onderdeel 9.4.6.5) en betoog ik tot slot dat artikel 128 UDWU ongeldig moet worden verklaard mocht het Hof van Justitie naar de geldigheid van de bepaling worden gevraagd, omdat de Europese Unie zijn uitvoeringsbevoegdheid heeft overtreden (onderdeel 9.4.6.6).