Einde inhoudsopgave
De bezoldiging van bestuurders van beursgenoteerde vennootschappen (IVOR nr. 113) 2018/435
435 Rogers v. Guaranty Trust als appetizer
mr. E.C.H.J. Lokin, datum 01-04-2018
- Datum
01-04-2018
- Auteur
mr. E.C.H.J. Lokin
- JCDI
JCDI:ADS367872:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht / Corporate governance
Voetnoten
Voetnoten
De Court of Appeal had wel inhoudelijk de zaak behandeld, maar kwam tot de conclusie dat de uitvoering van het aandelenplan legitiem was. Rogers v. Guaranty Trust Co. of New York, 288 U.S. 123, 53 S.Ct. 295 U.S. January 23, (1933), 139.
“It has long been settled doctrine that a court – state or federal – sitting in one State will as a general rule decline to interfere with or control by injunction or otherwise the management of the internal affairs of a corporation organized under the laws of another State, but will leave controversies as to such matters to the courts of the State of the domicile.” Rogers v. Guaranty Trust Co. of New York, 288 U.S. 123, 53 S.Ct. 295 U.S. January 23, (1933), 130.
Rechter Benjamin Cardozo was het ook oneens met de meerderheid en schreef zijn eigen ‘dissenting opinion’. Zie voor de dissidente opinie van Stone: Rogers v. Guaranty Trust Co. of New York, 288 U.S. 123, 53 S.Ct. 295 U.S. January 23, (1933), 133 e.v. Voor die van Cardozo: Rogers v. Guaranty Trust Co. of New York, 288 U.S. 123, 53 S.Ct. 295 U.S. January 23, (1933), 150/151.
De Supreme Court, die eerst Rogers v. Guaranty Trust co. behandelt, weigert, in navolging van de District Court, op grond van haar jurisdictie om in deze zaak te beslissen.1 Volgens de opinie van de meerderheid, verwoord door rechter
Butler, had de zaak aanhangig gemaakt moeten worden in New Jersey en niet in New York.2 Terwijl deze meerderheidsopinie weinig stof doet opwaaien, doet de furieuze ‘dissenting opinion’ van rechter Harlan Fiske Stone, die onderschreven wordt door rechter Louis Brandeis, dit des te meer.3