Grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen naar Nederlands recht (VDHI nr. 109) 2011/2.1.3:2.1.3 Algemeen

Grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen naar Nederlands recht (VDHI nr. 109) 2011/2.1.3

2.1.3 Algemeen

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Het Europese recht kent drie bronnen.

De eerste is het primaire Europese recht dat wordt gevormd door het VWEU samen met andere basisverdragen.

De tweede is het secundaire recht dat vorm krijgt door middel van rechtsinstrumenten die door de instellingen van de Unie worden gebruikt.1

Deze instrumenten worden genoemd in artikel 288 en zijn:

(i)

verordeningen;

(ii)

richtlijnen;

(iii)

besluiten;

(iv)

aanbevelingen; en

(v)

adviezen.

De rechtsinstrumenten van het secundaire recht worden krachtens artikel 288 toebedeeld aan de instellingen van de Unie. Vaststelling van een verordening, een richtlijn of een besluit geschiedt door het Europese Parlement en de Raad tezamen, op voorstel van de Commissie.2

De derde bron van Europees recht wordt gevormd door uitspraken, waaronder die van het HvJEU.

Voor de (regelingen omtrent) grensoverschrijdende fusie zijn de SE Verordening en de Richtlijn GOF het meest belangrijk. Zie daarvoor hierna § 2.1.4. Daarnaast zal ook aandacht worden besteed aan belangrijke en relevante uitspraken van het HvJEU. 3

Het verschil in verordeningen en richtlijnen wordt gevonden in de wijze waarop zij werking hebben binnen de nationale wetgeving van de lidstaten. Het verschil komt tot uitdrukking in de hierna weergegeven omschrijving van de beide begrippen door de Europese Unie zelf.4

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.