1.3.3.3 Aard van de schade

Ook de aard van de geleden schade is een belangrijke factor bij het antwoord op de vraag of bepaalde schade al dan niet aan de aansprakelijke (recht)persoon kan worden toegerekend.1 Algemeen is aanvaard dat schade door dood of letsel eerder dient te worden toegerekend dan zaakschade, zaakschade eerder dan schade bestaande uit extra kosten en uitgaven en schade door vermogensverlies eerder dan gederfde winst.2 Ook uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat sprake is van een ruime toerekening bij letsel en overlijdensschade, terwijl vermogensschade doorgaans minder soepel3 wordt toegerekend.4 Wel dient hierbij te worden aangetekend dat het in de meeste uitspraken zo is dat de toerekeningsfactor aard van de schade in nauw verband staat met de toerekeningsfactoren aard van de aansprakelijkheid, voorzienbaarheid van de schade en verwijderdheid van de schade.5 Zo gaat het in de arresten waarin overlijdens- en letselschade ruim wordt toegerekend meestal om schending van verkeers- en/of veiligheidsnormen, zodat de strekking van de geschonden norm in deze gevallen reeds pleit voor een soepele toerekening.6 En zo gaat het in de arresten waarin vermogensschade niet wordt toegerekend meestal om gedragingen die bestaan uit schending van andere normen dan verkeers- en/of veiligheidsnormen, zodat de voorzienbaarheid van de schade en/of de verwijderdheid van de schade in deze gevallen de doorslaggevende factor(en) zijn (zie verder hierna § 1.3.3.4 en § 1.3.3.5).7

Door beleggers geleden koersschade die is veroorzaakt door misleidende berichtgeving, betreft (zuivere) vermogensschade. De toerekeningsfactor aard van de schade pleit in het onderhavige onderzoek op zichzelf dus niet voor een soepele toerekening.