3.4.4.2 Beperking reikwijdte Section 12(a)(2)

Tot aan de uitspraak van de Supreme Court in de zaak Gustafson v. Alloyd1 werd algemeen aangenomen dat Section 12(a)(2) van toepassing is zowel op publieke aanbiedingen van effecten,2 als op onderhandse plaatsingen van effecten, alsmede op reguliere secundaire markttransacties.3 In Gustafson v. Alloyd heeft de Supreme Court de reikwijdte van Section 12(a)(2) echter beperkt tot publieke aanbiedingen.4 Dit heeft twee consequenties.5 In de eerste plaats betekent dit dat Section 12(a)(2) niet van toepassing is in geval van misleiding bij een onderhandse plaatsing van effecten.6 In de tweede plaats heeft dit als consequentie dat Section 12(a)(2) niet van toepassing is in geval van misleiding bij een secundaire markttransactie, ongeacht of deze transactie tot stand komt op de publieke effectenmarkt, dan wel via een onderhandse koopovereenkomst.7