5.3.2.1 Beperkingen in het dekkingsbereik

Ofschoon meestal uit de hoofdelijke aansprakelijkstellingsverklaringen alleen maar blijkt dat zij art. 2:403 BW betreffen, komt het voor dat gepoogd is het dekkingsbereik van de gestelde omvang van de aansprakelijkheid te beperken.

Voorbeelden van aansprakelijkstellingen met begrenzingen van dit dekkingsbereik zijn onder meer aansprakelijkstellingen die betrekking hebben op:

In het eerste voorbeeld verklaart de moedermaatschappij zich aansprakelijk uit hoofde van art. 2:403 BW voor het boekjaar x van de groepsrechtspersoon. De limitering is de beperking tot één boekjaar. Dit komt voor als een moedermaatschappij elk jaar opnieuw het gebruik van het groepsregime door de groepsrechtspersoon wil beoordelen in het licht van mogelijke aansprakelijkheidsrisico’s. Daar in de EU richtlijn jaarrekeningen de vrijstelling per jaar in ogenschouw wordt genomen, is vanuit die optiek bezien hierop niets tegen. Dit veronderstelt wel dat er duidelijkheid bestaat over de betekenis van 403-aansprakelijkheid voor een bepaald boekjaar. Als de uitleg zou zijn dat het alleen gaat om rechtshandelingen die in dat boekjaar zijn aangegaan of om in dat boekjaar opgekomen schulden uit rechtshandelingen, moet getoetst aan mijn ten minste-uitleg deze limitering van het dekkingsbereik worden afgewezen.

In het tweede voorbeeld waarin de verklaring na afloop van het beoogde vrijgestelde jaar is afgelegd, is aansprakelijkheid aanvaard voor schulden van in het vrijgestelde jaar door de groepsrechtspersoon aangegane rechtshandelingen dan wel voor alle in dat jaar ontstane schulden voor zover zij uit rechtshandelingen zijn voortgevloeid. Getoetst aan mijn ten minste-uitleg van het dekkingsbereik van de hoofdelijke aansprakelijkstelling zijn deze beperkingen niet aanvaardbaar voor een rechtsgeldig gebruik van het groepsregime over dat boekjaar.

Voor het derde voorbeeld waarin de beperking is dat de hoofdelijke aansprakelijkstelling alleen betreft per het einde van het vrijgestelde boekjaar openstaande uit rechtshandelingen voortvloeiende schulden, geldt eveneens getoetst aan dezelfde maatstaf dat de beperking niet aanvaardbaar is voor een rechtsgeldig gebruik, omdat de waarborg er moet zijn tot en met het uiterste tijdstip.

In het vierde voorbeeld vallen openstaande schulden die vóór de genoemde datum zijn ontstaan er niet onder dan wel openstaande schulden uit rechtshandelingen die voor die datum zijn aangegaan. Voor het vijfde voorbeeld is die datum de datum van openbaarmaking. Deze beperkingen waarborgen niet dat getoetst aan mijn ten minste-uitleg, alle uit rechtshandelingen voortvloeiende schulden gedekt zijn.