Hoofdstuk 9 Schuldeiserspositie

In de voorgaande hoofdstukken is het groepsregime geanalyseerd vanuit het jaarrekeningperspectief zonder specifiek in te gaan op de civielrechtelijke betekenis van een door een maatschappij afgegeven 403-verklaring en van de restaansprakelijkheid na werking van de intrekking van de 403-aansprakelijkstelling. In dit hoofdstuk gaat het om de civielrechtelijke duiding van de 403-aanspraak jegens de 403-aansprakelijke maatschappij die toekomt aan een rechthebbende op een uit een rechtshandeling van de 403-rechtspersoon voortvloeiend vorderingsrecht jegens die rechtspersoon. Alvorens daarop in te gaan (paragraaf 9.2), ga ik eerst beknopt in op de hoofdelijkheid als bedoeld in Afdeling 2 van Titel 1 Boek 6 BW (paragraaf 9.1). De civielrechtelijke duiding die de Hoge Raad aan de 403-aansprakelijkstelling geeft, is van wezenlijk belang en komt daarom aan de orde in paragraaf 9.3. Daarna geef ik een overzicht in enkele hoofdlijnen van enige andere opvattingen over wat de duiding in die opvattingen zou moeten zijn (paragraaf 9.4). De consequenties en de eventuele complicaties ten aanzien van de 403-aanspraak jegens de 403- aansprakelijke maatschappij onderzoek ik in paragraaf 9.5. Bij de na de werking van de intrekking van de 403-aansprakelijkstelling achterblijvende restaanspraak jegens de restaansprakelijke maatschappij sta ik kort stil in paragraaf 9.6. In paragraaf 9.7 komt dan in enkele hoofdlijnen ter sprake het regres dat de 403-aansprakelijke maatschappij respectievelijk de restaansprakelijke maatschappij heeft op de 403-rechtspersoon respectievelijk de rechtspersoon die hoofdschuldenaar is, indien door haar 403-aanspraken dan wel restaanspraken zijn gehonoreerd. Een afsluitende conclusie neem ik in paragraaf 9.8 op.