6.17.9.2 Wie kan tot vaste vertegenwoordiger worden benoemd?

Doel van art. 2:11 BW is het voorkomen dat een persoon door tussenschakeling van een door die persoon “gecontroleerde” rechtspersoon aansprakelijkheid ontloopt. Dat doel bereikt men niet ingeval een ander dan die persoon (bijvoorbeeld een werknemer) wordt tussengeschakeld. Mijns inziens dient een vaste vertegenwoordiger dan ook een natuurlijk persoon te zijn die – direct of indirect (daarmee bedoel ik: via ten minste ÉÉn andere rechtspersoon-bestuurder) – bestuurder is van de rechtspersoon-bestuurder.

Hoewel een werknemer er in het algemeen veel aan gelegen zal zijn om aansprakelijkheden te voorkomen, zet men de deur open voor misbruik indien men de mogelijkheid biedt om een werknemer tot vaste vertegenwoordiger te laten benoemen. Veelal – ik spreek gemakshalve in algemeenheden – zal een werknemer minder verhaal bieden dan een bestuurder die wellicht tevens (groot-) aandeelhouder is. Men heeft dan weliswaar iemand die hoofdelijk aansprakelijk is voor de verbintenissen van de rechtspersoon-bestuurder, maar de betreffende persoon biedt wellicht minder verhaal dan een (indirect) bestuurder. Overigens geldt dat ook een bestuurder die wordt benoemd tot vaste vertegenwoordiger wellicht geen verhaal biedt. Die situatie is echter niet anders dan die waarin art. 2:11 BW van toepassing is op bijvoorbeeld een in Nederland woonachtige tweedegraads bestuurder.