1.6.3.2 ‘Mate van variatie’ voor de normadressaat

De geboden ruimte varieert ook naar gelang wie de normadressaat is. Heeft de wetgever met de open normen de geboden ruimte vooral toebedeeld aan de rechter of aan de partijen? Ofwel: is vooral de rechter te beschouwen als de normadressaat van de door de wetgever geboden ruimte of zijn dat de partijen? Zoals in hoofdstuk 2 verduidelijkt wordt, kan het doel van de wetgever zijn om partijen de ruimte te bieden, maar het is denkbaar dat in de praktijk de rechter die ruimte invult.

Gelet op de keuzemogelijkheid voor een normadressaat, is de hypothese dat de toedeling van ruimte aan de rechter spiegelbeeldig is aan de ruimte die partijen wordt geboden. De veronderstelling is dan dat maximale respectievelijk minimale ruimte voor de rechter correspondeert met minimale respectievelijk maximale ruimte voor partijen. Een vergelijkbaar spiegelbeeldige relatie kan bestaan tussen de ruimte die de rechter wordt gelaten en de rechtsonzekerheid voor partijen die daarvan het gevolg is.