I.3.9.6 Het correctief wetgevingsreferendum II

Het verwerpen van het voorstel in 2004 (zie hiervoor onder ‘Het correctief wetgevingsreferendum I’) leidde vrijwel direct tot de aanhangigmaking van een voorstel omtrent het correctief referendum door de leden Dubbelboer (PvdA) en Duyvendak (GL).1 Bijzonder is dat dit voorstel pas na negen jaar (verklarings)wet werd. De fracties van de partijen PvdA en GroenLinks stemden in eerste lezing in april 2013 voor het voorstel. Dat leidde mede tot een verklaringswet in 2014.2

In tweede lezing trokken de PvdA en GroenLinks hun steun voor het correctief wetgevingsreferendum in. De PvdA zag naar aanleiding van een partijcongres in januari 2017 geen heil meer in het correctief wetgevingsreferendum. Ook GroenLinks schrapte het wetgevingsreferendum uit het partijprogramma. Het Kamerlid Van Raak (SP) maakte het voorstel aanhangig.3 Zelfs D66 had gelet op de ervaringen rondom het raadgevend referendum over het Oekraïne-referendum4 geen fiducie in referenda die mede konden gaan over de goedkeuringswetten van verdragen en stemde tegen. Dat punt lag in de inhoud van het voorstel in tweede lezing besloten en kon niet worden gewijzigd. 5 De coalitie had, blijkens het regeerakkoord, ook weinig op met het voorstel.6 Op 23 november 2017 verwierp de Tweede Kamer het voorstel.7