6.8.2 Contact tussen DNB en de toezichthouder van de lidstaat van herkomst van de overnemende onderneming ten behoeve van een ‘Certificate of Solvency’

DNB mag alleen instemmen met een portefeuilleoverdracht van levensverzekeringen of schadeverzekeringen indien de verkrijgende verzekeraar voldoet aan het solvabiliteitskapitaalvereiste. Dat is in art. 3:118 lid 1 onder a Wft bepaald voor de overdracht door een levensverzekeraar of schadeverzekeraar met zetel in Nederland aan een andere levensverzekeraar of schadeverzekeraar met zetel in Nederland. Voor een dergelijke Nederlandse verkrijgende verzekeraar kan DNB zelf beoordelen of deze, mede gelet op de voorgenomen overdracht, aan het solvabiliteitskapitaalvereiste voldoet. Op grond van art. 3:118 lid 1 onder b Wft1 geldt (ik zou bijna zeggen: uiteraard) hetzelfde voor het geval van een overdracht aan een levensverzekeraar of schadeverzekeraar met zetel in een andere lidstaat. DNB is niet in staat om die beoordeling zelf te doen, omdat zij daarvoor niet genoeg gegevens heeft over de verkrijgende verzekeraar. DNB moet daarom de toezichthouder van de lidstaat van herkomst van de verkrijgende verzekeraar om een verklaring vragen dat deze levensverzekeraar of schadeverzekeraar voldoet aan het solvabiliteitskapitaalvereiste. Indien die toezichthouder op verzoek van DNB heeft verklaard dat de verkrijgende verzekeraar, mede gelet op de voorgenomen overdracht, voldoet aan het solvabiliteitskapitaalvereiste en er bij DNB geen bedenkingen bestaan tegen de overdracht, dan zal DNB op grond van art. 3:118 lid 1 onder b Wft instemmen met de overdracht. Op grond van de tweede alinea van art. 39 lid 1 Solvency II richtlijn zijn alle landen van de Europese Unie verplicht om een dergelijke bepaling in hun wetgeving op te nemen:

De toezichthouder van de lidstaat van herkomst van de overnemende onderneming moet zijn verklaring over het solvabiliteitskapitaalvereiste verstrekken “mede gelet op de voorgenomen overdracht”. Om de vereiste berekeningen te kunnen maken, heeft deze toezichthouder dan uiteraard wel informatie nodig over de overdracht. Het EIOPA Protocol2 bevat daarom een lijst met informatie die minimaal moet worden verstrekt, zoals de ontwerpovereenkomst of de getekende overeenkomst, allerlei financiële gegevens (onder meer over de omvang van de technische voorzieningen, de premie-omvang, de schadelast) en details over de over te dragen beleggingen.

Die toezichthouder moet deze verklaring afleggen in een specifieke vorm. Aan het EIOPA Protocol is namelijk een model gehecht voor een zogenoemd ‘Certificate of Solvency’.3

Overigens is in het EIOPA Protocol ook afgesproken dat de toezichthouder in de lidstaat van de verkrijgende verzekeraar de toezichthouder van de lidstaat van herkomst van de overdragende verzekeraar van eventuele ernstige zorgen over de portefeuilleoverdracht op de hoogte moet stellen.4 Alhoewel dat eigenlijk voor zich zou moeten spreken, is het naar mijn mening toch ook in het belang van polishouders dat dit uitdrukkelijk is vastgelegd.