2.5.8.4 Securities lending

Custodians plegen, naast hun bewaardienst, ook andere diensten te verlenen die aan de bewaring zijn gelieerd. Een van die diensten is securities lending. De custodian wordt hierbij gemachtigd om aandelen die het voor het pensioenfonds bewaart, “uit te lenen”1 aan andere partijen. De inlener betaalt daarbij een vergoeding die ten goede komt aan het pensioenfonds. De custodian verleent deze dienst namens en voor rekening van de belegger (het pensioenfonds). Op zijn beurt ontvangt de custodian een vergoeding van het pensioenfonds. Omdat bij securities lending het risico bestaat dat de inlener niet in staat blijkt (op tijd) de geleende stukken terug te leveren, worden gewoonlijk eisen gesteld aan de kredietwaardigheid van potentiële inleners en wordt een onderpand verlangd.

De belangrijkste reden voor een pensioenfonds om zijn custodian te machtigen tot securities lending is het behalen van een extra rendement. Het pensioenfonds ontvangt immers een vergoeding voor het uitlenen. Securities lending heeft daarom kenmerken van vermogensbeheer. Er worden immers vermogensbestanddelen ter beschikking van anderen gesteld met het oog op rendement waarbij de te verlangen vergoeding afgestemd is op het risiconiveau van de transactie.2 De machtiging van een custodian door een pensioenfonds om tot securities lending over te gaan, is daarom te kwalificeren als uitbesteding (van een deel van het vermogensbeheer). DNB lijkt diezelfde mening toegedaan door securities lending als beleggingsactiviteit aan te duiden.3