Einde inhoudsopgave
Accijnzen (FM nr. 126) 2008/5.2.20
5.2.20 Afwenteling
Mr. dr. W.M.G. Visser, datum 27-03-2008
- Datum
27-03-2008
- Auteur
Mr. dr. W.M.G. Visser
- JCDI
JCDI:ADS296833:1
- Vakgebied(en)
Europees belastingrecht / Belastingen EU
Accijns en verbruiksbelastingen / Accijns
Voetnoten
Voetnoten
HvJ EG 27 maart 1980, nr. 61/79, Amministrazione delle Finanze dello Stato vs. Denkavit Italiana Srl, Jur. 1980, p. 1205, r.o. 26. HvJ EG 27 februari 1980, nr. 68/79, Hans Just i/s vs. Deens ministerie van belastingen, (belastingregeling voor gedistilleerd), Jur. 1980, p. 501, r.o. 27. Gevoegde conclusies A-G Jacobs van 27 februari 1997 voor HvJ EG 17 juli 1997, nr. C-90/94, Haahr Petroleum Ltd vs. Åbenrå Havn, Ålborg Havn, Horsens Havn, Kastrup Havn NKE A/S, Næstved Havn, Odense Havn, Struer Havn en Vejle Havn, in aanwezigheid van: Trafikministeriet (taxes portuaires sur les navires et sur les marchandises), voor HvJ EG 17 juli 1997, nrs. C-114/95 en C-115/95, Texaco A/S vs. Middelfart Havn, Århus Havn, Struer Havn, Ålborg Havn, Fredericia Havn, Nørre Sundby Havn, Hobro Havn, Randers Havn, Åbenrå Havn, Esbjerg Havn, Skagen Havn en Thyborøn Havn en Olieselskabet Danmark amba vs. Trafikministeriet, Fredericia Kommune, Køge Havn, Odense Havnevæsen, Holstebro-Struer Havn, Vejle Havn, Åbenrå Havn, Ålborg Havnevæsen, Århus Havnevæsen, Frederikshavn Havn, Esbjerg Havn, en voor HvJ EG 17 juli 1997, nr. C-242/95, GT-Link A/S vs. De Danske Statsbaner (DSB), Jur. 1997 p. I-04449, r.o. 174. HvJ EG 27 mei 1981, nrs. 142/80 en 143/80, Amministrazione delle Finanze dello Stato vs. Essevi SpA Carlo Salengo (belastingregeling voor gedistilleerd), Jur. 1981, p. 1413, r.o. 35. HvJ EG 14 januari 1997, nrs. C-192/95 t/m C-218/95, Société Comateb c.s. (terugvordering van het onverschuldigd betaalde – verplichting tot afwenteling van belasting), Jur. 1997, p. I-165, r.o. 21 en 35. HvJ EG 29 juni 1988, nr. 240/87, Christian Deville vs. Administration des Impôts, Jur. 1988, p. 3513, r.o. 12. HvJ EG 17 juli 1997, nr. C-242/95, GT-Link A/S vs. De Danske Statsbaner (DSB), Jur. 1997, p. I-04449, r.o. 58. HvJ EG 11 augustus 1995, nrs. C-367/93 t/m C-377/93, F.G. Roders BV t/m Damco van Swieten BV vs. Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen, Jur. 1995, p. I-2229, r.o. 49.
HvJ EG 25 februari 1988, nrs. 331/85, 376/85 en 378/85, S.A. Les Fils de Jules Bianco en S.A. J. Girard Fils vs. Directeur Général des douanes et droits indirects (terugvordering van het onverschuldigd betaalde – bewijs dat belastingen niet in de prijs van producten zijn afgewenteld), Jur. 1988, p. 1099, r.o. 12 en 17. HvJ EG 14 januari 1997, nrs. C-192/95 t/m C-218/95, Société Comateb c.s. (terugvordering van het onverschuldigd betaalde – verplichting tot afwenteling van belasting), Jur. 1997, p. I-165, r.o. 25.
Zoals gezegd, zijn de accijnzen niet bedoeld te drukken op degenen die accijnsgoederen voortbrengen. Ondernemers worden geacht de door hen verschuldigde accijns via hun prijzen op de verbruiker van accijnsgoederen af te wentelen. De accijns, geheven bij de producent of importeur, drukt door prijsverhoging op de verbruiker of door beperking van het verbruik op die producent of importeur.
Blijkens de redactie van de Accijnsrichtlijn maakt de gemeenschapswetgever het autonome afwentelingsproces overeenkomstig de nationale accijnswetgevingen in de Europese wetgeving mogelijk, althans belemmert deze niet. De afwenteling is niet afhankelijk van tijd of plaats. Conform de bedoeling af te wentelen, wordt de accijns als indirecte verbruiksbelasting door de producent of importeur aan de fiscale autoriteit voldaan en doorberekend in de prijzen van goederen en diensten. De gemeenschapswetgever gaat er ook vanuit dat de accijnzen in prijzen worden verdisconteerd en op afnemers worden afgewenteld.1 Maar ook al zijn accijnzen in de nationale wetgeving ontworpen om te worden afgewenteld op de eindgebruiker, en ook al worden die accijnzen in het handelsverkeer gewoonlijk geheel of gedeeltelijk afgewenteld, kan ook ten aanzien van de communautaire accijnzen in het algemeen niet worden gesteld dat de accijns in alle gevallen metterdaad geheel wordt afgewenteld. De daadwerkelijke gehele of gedeeltelijke afwenteling is afhankelijk van verschillende factoren die bij iedere transactie een rol spelen en deze onderscheiden van andere gevallen in een andere context. Bijgevolg is de vraag of een accijns in een bepaald geval al dan niet is afgewenteld volgens het HvJ EG in het arrest-Fils de Jules Bianco (1988) een feitelijke vraag die behoort tot de kennisneming van de nationale rechter, die het daartoe bijgebrachte bewijs vrij mag beoordelen. Er bestaat geen vermoeden dat accijnzen zijn afgewenteld. De belastingplichtige is niet gehouden het tegendeel te bewijzen.2