5.2.10 Voortbestaan productie regionale producten

In Frankrijk worden natuurlijke zoete wijnen geproduceerd in bepaalde streken met weinig neerslag en een betrekkelijk droge bodem. De lokale economie is wegens de met de verbouw van andere agrarische producten verbonden moeilijkheden sterk van deze productie afhankelijk. Voor deze bepaalde groep wijnen paste Frankrijk een verlaagd accijnstarief toe, welke differentiatie onder meer diende ter compensatie van de zwaardere eisen die aan de productie ervan worden gesteld. Deze belastingdifferentiatie zou ‘het voortbestaan moeten waarborgen van kwaliteitsprodukties die voor bepaalde gebieden in de gemeenschap van bijzonder economisch belang zijn. Dergelijke doelstellingen van economisch beleid moeten verenigbaar worden geacht met de vereisten van het gemeenschapsrecht’.1 Naar de huidige stand van het gemeenschapsrecht staat er, aldus het HvJ EG in het Franse zoete wijnen en likeurwijnenarrest (1987) niets aan in de weg ‘dat de Lid-Staten voor wettige economische of sociale doeleinden belastingfaciliteiten verlenen in de vorm van vrijstelling of verlaging van rechten voor bepaalde soorten alcoholhoudende dranken of bepaalde categorieën producenten’ op de uitdrukkelijke voorwaarde dat ‘die begunstigingsregelingen zonder discriminatie worden uitgebreid tot ingevoerde produkten die aan dezelfde voorwaarden voldoen als de begunstigde nationale produkties’.2 Dit arrest is onderdeel van vaste Europese rechtspraak, om het behoud mogelijk te maken van regionale producten, regionale ondernemingen en regionale werkgelegenheid die, zonder deze bijzondere fiscale faciliteiten, vanwege de stijging van de productiekosten niet meer rendabel of mogelijk zouden zijn.3