7.3.2 Kwalificatie paritas creditorum

Een verdeling op grond van de paritas creditorum houdt in dat concurrente schuldeisers pro rata betaling ontvangen. Dat wil zeggen dat de netto-opbrengst naar evenredigheid van de vorderingen die de schuldeisers hebben, wordt verdeeld. Met een voorbeeld zal ik dat verduidelijken.

Stel de opbrengst voor de concurrente schuldeisers in een faillissement is € 200.000,00 en de totale concurrente schuldenlast is € 2.000.000,00. Iedere concurrente schuldeiser ontvangt een uitkering gelijk aan 10% van zijn vordering. Een schuldeiser die bijvoorbeeld € 100.000,00 te vorderen heeft, zal derhalve - in vergelijking met een schuldeiser die € 100,00 te vorderen heeft - een hogere uitkering ontvangen (€ 10.000,00 respectievelijk € 10,00).

De hoogte van de inbreng bepaalt derhalve de hoogte van de uitkomst. Dit betekent dat bij een verdeling op grond van de paritas creditorum er geen sprake is van equality als verdelingsnorm. Dan zou immers de schuldeiser die € 100.000,00 te vorderen heeft evenveel ontvangen als de schuldeiser die € 100,00 heeft te vorderen. Er wordt bij de verdeling op grond van de paritas creditorum geabstraheerd van behoefte, zodat van een verdeling op grond van need evenmin sprake is. Een verdeling op grond van de paritas creditorum kan wel worden aangemerkt als één van de mogelijke verdelingen die vallen binnen het spectrum van de equity-norm.1 Er is immers sprake van een zuivere proportionaliteit wat betreft de inbreng-uitkomstverhouding.2 In het kader van de equity rule worden effort, actual contribution en ability wel gezien als inbreng.3 In het geval van een faillissement kan de vordering van de schuldeisers worden aangemerkt als actual contribution. Uitgaande van het hiervoor gegeven voorbeeld kan de equity-formule dan als volgt worden weergegeven: