6.5.6 Conclusie

Bewaarders dienen de activa van een icbe in bewaring te nemen en diverse controletaken uit te voeren. Sinds de inwerkingtreding van Icbe-Richtlijn V en de Bewaardersverordening is de bewaarnemingstaak gedetailleerd beschreven in de icbe-regelgeving. In de regelgeving is duidelijk opgenomen welke financiële instrumenten bewaard moeten worden, hoe dat moet gebeuren en hoe toezicht gehouden moet worden op de overige activa. Het aansprakelijkheidsregime vereist ook een duidelijke omschrijving van de taken. Wat mij betreft is dat gelukt. Alleen de bepalingen ten aanzien van de bewaarneming van onderpand kunnen worden verduidelijkt. De keuze voor een Verordening heeft de bepalingen geüniformeerd. Alhoewel de meeste controletaken al in Icbe-Richtlijn I waren opgenomen, wil dat niet zeggen dat deze gedateerd of overbodig zijn. Het enorme aantal icbe’s in Europa maakt het voor toezichthouders nagenoeg onmogelijk om effectief toezicht te houden. Het toezicht dat bewaarders op icbe’s uitoefenen, is daarom belangrijk. Er kan wel getwist worden over het nut van het detailniveau van de bepalingen. Dit is een politieke keuze, maar het maakt de regelgeving in ieder geval wel uniform en doet niet af aan de mate van beleggersbescherming.