6.7.4.1 De omschrijving van de over te dragen portefeuille

Het is belangrijk dat polishouders uit de advertentie kunnen begrijpen of hun polis wel of niet onderdeel is van de over te dragen portefeuille. Bij een gedeeltelijke portefeuilleoverdracht kan het voor de overdragende verzekeraar complex zijn om de over te dragen portefeuille in de advertentieteksten helder te omschrijven. Waar aan de activa-passivaovereenkomst in dat geval bijvoorbeeld portefeuilleoverzichten met polisnummers aangehecht kunnen worden, is dat uiteraard voor de publicaties geen optie. Het hangt af van de specifieke situatie hoe dit precies wordt aangepakt. Meestal wordt aan de hand van productomschrijvingen, productnamen of de gebruikte handelsnamen een omschrijving gemaakt van de specifieke portefeuille, voorafgegaan door zinsneden zoals: “De in alinea 1 bedoelde overdracht heeft betrekking op de volgende overeenkomsten van levensverzekering”, “De in alinea 1 bedoelde overdracht heeft alleen betrekking op” en “De in alinea 1 bedoelde overdracht heeft uitsluitend betrekking op”.

Na bestudering van een groot aantal advertenties is mijn conclusie dat in de desbetreffende teksten meer rekening moet worden gehouden met wat voor de gemiddelde polishouder een begrijpelijke omschrijving van de portefeuille is.

In de voorbeeldadvertenties van DNB is voor een overdracht van overeenkomsten van levensverzekering de zinsnede “heeft betrekking op alle overeenkomsten van levensverzekering (…), gesloten in de branche(s) …” opgenomen. Een dergelijke tekst wordt daardoor inmiddels regelmatig gebruikt.1 Hier wordt gedoeld op de indeling van branches voor het bedrijf van een levensverzekeraar zoals bedoeld in de eerste bijlage bij de Wet op het financieel toezicht, dus de daarin kort omschreven branches genummerd van 1 tot en met 7. Ervan uitgaande dat de gemiddelde polishouder niet weet in welke branche de door hem gesloten polis valt, wekt dat bij mij enige verbazing. Bij lezing van de advertentieteksten zal de tekst bij een polishouder de vraag oproepen of de polis wel of niet tot de genoemde branche behoort en dus wel of niet in de overdracht inbegrepen is.

Ook daarnaast worden hier en daar teksten gebruikt die een bepaalde kennis van het verzekeringsbedrijf of juridische kennis veronderstellen om de advertentie te kunnen begrijpen.2 Ook die teksten zullen bij de gemiddelde polishouder de vraag doen rijzen of zijn polis wel of niet tot de over te dragen portefeuille behoort.

Voor het beter functioneren van deze wettelijke regeling is het daarom naar mijn mening aan te bevelen in de advertentieteksten die worden gepubliceerd op grond van art. 3:119 en art. 3:120 Wft er meer rekening mee te houden wat voor de gemiddelde polishouder een begrijpelijke omschrijving is van de over te dragen portefeuille. De gemiddelde polishouder zou op basis van de advertentietekst moeten kunnen bepalen of de met hem gesloten verzekeringsovereenkomst wordt overgedragen of niet. In hoofdstuk 10.4 heb ik dit als aanbeveling opgenomen.