3.4.4.1 Verbod om zaken verder bekend te maken

In art. 67 AWR is, evenals in nagenoeg alle onderzochte fiscale geheimhoudingsbepalingen, de geheimhoudingsplicht geformuleerd als ‘een verbod om zaken verder bekend te maken’. Andere bepalingen, zoals destijds de model-geheimhoudingsbepaling1 of de geheimhoudingsbepalingen in de Awb en de Ambtenarenwet 2017, spreken slechts van de plicht (c.q. verplichting) tot geheimhouding in zijn algemeenheid zonder dit nader te specificeren. Met het ongeautoriseerd raadplegen van systemen door een belastingdienstmedewerker voor privédoeleinden – waardoor geheime informatie wordt ontsloten die niet voor hem is bedoeld – is weliswaar sprake van een integriteitsschending, maar wordt de geheimhouding (nog) niet geschonden.2 Ingeval de geheimhouding wordt geschonden betekent dit vervolgens niet dat de plicht tot geheimhouding ten aanzien van die fiscale gegevens zou zijn opgeheven; deze verplichting blijft, ondanks de schending, onverminderd bestaan.3 Het verbod strekt zich uit tegenover iedereen; ook tegenover de belastingplichtige zelf, de (ex-)partner,4 personeel5 of vennoten in een VOF.6