6.3.3.1 Inleiding

Hoewel de literatuur, de rechtspraak, de wet en de parlementaire geschiedenis zwijgen over de gevolgen van het 403-regime bij een splitsing, blijkt dat de samenloop aanleiding geeft tot onduidelijkheden.

Het 403-regime kan worden beëindigd alvorens de fusie wordt geëffectueerd teneinde onduidelijkheden te voorkomen. Maar ook bij een beëindiging van het 403-regime op voorhand blijven er onduidelijkheden bestaan. Het feit dat de samenloop van het 403-regime en splitsing nog een geheel onontgonnen terrein is,1 mag opmerkelijk worden genoemd aangezien de gevolgen bij de samenloop van het 403-regime en splitsing alles behalve duidelijk zijn en misbruikachtige constructies met niet al te veel fantasie kunnen worden bedacht.

Evenals bij fusie het geval is, is het bij splitsing van belang om te kijken wat er met een 403-verklaring gebeurt. Zoals in de vorige paragraaf met betrekking tot de samenloop van het 403-regime en fusie is betoogd, kan een 403-verklaring ‘overgaan’ op de rechtspersoon die de rechtspositie van de rechtspersoon die de 403-verklaring deponeerde voortzet.2 Met overgaan wordt bedoeld dat de rechtspersoon, die de rechtspositie van een bij de splitsing betrokken rechtspersoon voortzet, dient in te staan voor hetgeen uit een 403-verklaring voortvloeit. De vraag is wat er gebeurt met de 403-verklaring, de daaruit voortvloeiende rechten en welke mogelijkheid er bestaat om overblijvende aansprakelijkheid te beëindigen.