5.3.1 Loon en re-integratie tijdens ziekte als uitzendbeding van toepassing is

In de uitzend-cao was een ziekmelding van uitzendkrachten de afgelopen decennia eveneens onder het bereik van het uitzendbeding geplaatst. Tot juli 2023 was in de cao bepaald dat het uitzendbeding – naast een einde van rechtswege door beëindiging door inlener – ook inhield dat de uitzendovereenkomst van rechtswege eindigt als de uitzendkracht de bedongen arbeid niet langer wil of kan verrichten, daaronder begrepen vanwege arbeidsongeschiktheid. De uitzendovereenkomst met uitzendbeding werd direct na ziekmelding geacht met onmiddellijke ingang van rechtswege te zijn beëindigd op verzoek van de opdrachtgever.1 Per juli 2023 hebben de cao-partijen arbeidsongeschiktheid in haar geheel uit de reikwijdte van het uitzendbeding verwijderd. Deze wijziging volgde op uitgebreide discussie in jurisprudentie en literatuur over de toelaatbaarheid van toepassing van het uitzendbeding bij ziekte.2 De HR was in maart 2023 overigens milder dan verwacht en stond het uitzendbeding bij ziekte onder voorwaarden toe.3 Ook de regering bleef stil over het uitzendbeding bij ziekte, ondanks het feit dat zij wel hervormingsplannen voor de arbeidsmarkt en in het bijzonder verbetering van de positie van flexwerkers aankondigde.4 Het oordeel van de HR en de houding van de regering laten de mogelijkheid open dat in toekomstige versies van de uitzend-cao het uitzendbeding bij ziekte weer terugkeert of dat in situaties waarin de uitzend-cao toepassing mist het wettelijk beding ruimer opgevat gaat worden dan voorheen. Daarom wordt hierna wel ingegaan op de gevolgen van het inroepen van het uitzendbeding bij ziekte voor het loon en de re-integratie van uitzendkrachten. In het vervolg maak ik dus onderscheid tussen de situaties van uitzendkrachten die arbeidsongeschikt raken tijdens een uitzendovereenkomst waarin een uitzendbeding geldt zoals die gold tot juli 2023 in de uitzend-cao en de situatie waarin een dergelijk ruim uitzendbeding niet geldt.