4.22 Het passeren van de fusieakte

Elk van de fuserende vennootschappen volgt de eigen nationale voorschriften voor juridische fusie. Dat betekent dat bij gebreke van een andersluidende bepaling ook bij de grensoverschrijdende fusie een notariële akte een verplicht onderdeel zou zijn. Dat zou dan gelden voor zowel de inbound fusie als voor de outbound fusie. De oorspronkelijke tekst van de Implementatiewet van de Richtlijn GOF leek ook uit te gaan van die gedachte.

In lid 1 van het destijds voorgestelde artikel 333i lid 1 werd opgemerkt dat in afwijking van het bepaalde in artikel 318 lid 1, het tijdstip van het van kracht worden van de grensoverschrijdende fusie wordt bepaald door het recht van het land waar de verkrijgende vennootschap haar statutaire zetel heeft. Bij een inbound fusie is dat de dag na het passeren van de notariële akte. Bij een outbound fusie wordt dat tijdstip bepaald door de wet van het land van de verkrijgende vennootschap. Omdat niet werd bepaald dat behalve het tijdstip van het van kracht worden van de fusie ook de wijze van het van kracht worden van de fusie wordt geregeld door het land van de verkrijgende vennootschap, kon worden opgemaakt dat zowel bij een inbound fusie als bij een outbound fusie door de (Nederlandse) notaris op grond van artikel 318 lid 1 een fusieakte moest worden gepasseerd. Door de Minister is die onduidelijk gesignaleerd1 en weggenomen.2 Het voorgestelde artikel 333i lid 1 is aangepast door toe te voegen dat het recht van het land van de verkrijgende vennootschap niet slechts het tijdstip, maar ook de wijze van het van kracht worden van de fusie regeert. Het in de wet opgenomen artikel luidt thans:

Dit betekent dat de rol van de notaris bij de inbound fusie tevens inhoudt het opmaken van de fusieakte als bedoeld in artikel 318 lid 1. Bij de outbound fusie heeft hij deze taak niet.