2.6.2.1 Bemiddeling ex art. 7:425 BW

In art. 7:425 BW wordt bemiddeling omschreven als de opdrachtovereenkomst waarbij de ene partij zich tegenover de andere partij, de opdrachtgever, verbindt tegen loon als tussenpersoon werkzaam te zijn bij het tot stand brengen van één of meer overeenkomsten tussen opdrachtgever en derden. Volgens de Hoge Raad is daarvan al sprake in het geval waarin met goedvinden van een verhuurder een door hem te verhuren woning om niet, dus zonder hiervoor een vergoeding te betalen, op een website wordt geplaatst. Hoewel de wettekst dit wel vereist, acht de HR het ontstaan van een loonaanspraak geen noodzakelijke voorwaarde voor het tot stand komen van een bemiddelingsovereenkomst, mede omdat de wetgever deze oorspronkelijk vanwege wetstechnische redenen zou hebben opgenomen.1 In het ‘met goedvinden plaatsen’ ligt volgens de HR al een opdracht besloten om een huurovereenkomst met derden tot stand te brengen.2Om onder art. 7:425 BW te vallen, is voldoende dat de werkzaamheden van een tussenpersoon eraan bijdragen dat opdrachtgever en derden een overeenkomst kunnen sluiten. Die werkzaamheden hoeven niet veelomvattend te zijn.3

Wanneer de overeenkomst die door de bemiddeling tot stand kan komen een overeenkomst tot het verrichten van arbeid betreft, is de kans reëel dat sprake is van arbeidsbemiddeling. Relevant daarbij is of de arbeid verricht zal worden op basis van een arbeidsovereenkomst of op een overeenkomst van opdracht of aanneming van werk. In het eerste geval wordt aan de wettelijke definitie van arbeidsbemiddeling voldaan. Via veel platformen zal de arbeidskracht doorgaans echter als zzp’er aan de slag gaan, zoals via Werkspot. De bemiddeling kwalificeert wettelijk dan niet als arbeidsbemiddeling.