9.2.3 Vergelijking met art. 4:50 lid 3 en 5:83 BW

96. In de art. 4:50 lid 3 en 5:83 BW is ervoor gekozen beperkte rechten op een eigen zaak absoluut te laten voortbestaan, in verband met respectievelijk een legaat en een persoonlijk gebruiksrecht.1 In de wetsgeschiedenis van art. 4:50 lid 3 BW wordt niet gemotiveerd, waarom is gekozen voor een absoluut voortbestaan in plaats van een relatief voortbestaan. Ten aanzien van art. 5:83 BW worden in de parlementaire geschiedenis de volgende argumenten gegeven voor het absolute voortbestaan. Het doel van de relatieve werking van art. 3:81 lid 3 BW, is dat beperkte rechten die rusten op het door vermenging tenietgaande beperkte recht, in stand blijven. Het doel van art. 5:83 BW is echter niet om persoonlijke gebruiksrechten op het heersende of dienende erf te laten voortbestaan, maar om de erfdienstbaarheid haar werking te laten behouden ten opzichte van de gebruiksgerechtigde. Om deze reden dient de erfdienstbaarheid kenbaar te blijven uit de openbare registers. Voorkomen moet worden dat de erfdienstbaarheid wordt doorgehaald (op grond van art. 3:28 BW), zo valt te lezen in de parlementaire geschiedenis.2 Deze argumenten kunnen niet overtuigen.3 Om de erfdienstbaarheid in stand te laten ten opzichte van de gebruiksgerechtigde, is het niet nodig het servituut absoluut te laten voortbestaan. Met een relatieve werking zou dat doel ook kunnen worden bereikt. Als de erfdienstbaarheid relatief zou blijven voortbestaan, dan zou deze evenmin kunnen worden doorgehaald, omdat nog belang bestaat bij het beperkte recht.4