2.3.5 Deskundigen in een landelijke buitenwettelijke nadeelcompensatieregeling

Uit het samenspel van Wro, Bro en gemeentelijke procedureverordening blijkt dat een nadeelcompensatieregeling kan berusten op een specifieke (wettelijke) verplichting om die regeling vast te stellen. Het Bro is vastgesteld op basis van art. 6.7 Wro en de gemeentelijke procedureverordening berust op zijn beurt op art. 6.1.3.3 van het Bro.

Nadeelcompensatieregelingen kunnen daarentegen ook worden vastgesteld zonder dat daartoe een wettelijke plicht bestaat. Van groot belang voor die ontwikkeling is de bestuurspraktijk van Rijkswaterstaat geweest. Vanaf het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw kende RWS compensatie toe voor schade ten gevolge van infrastructurele projecten. 1Het zou daarna niet lang duren of de Afdeling bestuursrechtspraak erkende in de Metroschade-uitspraak dat beslissingen ter uitvoering van een gepubliceerde beleidsregel over nadeelcompensatie appellabel zijn.2 Het belang daarvan mag niet worden onderschat. Voortaan kon de bestuursrechter oordelen over de uitvoering van compensatiebeleid. Bovendien konden bestuursorganen hun beleid bekendmaken en daarnaar verwijzen. Zodoende hoefde niet iedere schadeaanvraag het onderliggende infrastructurele project te vertragen; voor benadeelden stond immers een afzonderlijke bestuursrechtelijke rechtsgang open.