11.2.3 Verhoor door de zittingsrechter

Het verhoor van een getuige op de terechtzitting wordt vooral gebruikt ter aanvulling of bevestiging van zijn eerder afgelegde verklaring. Als getuigen ter terechtzitting worden gehoord, dan is dit meestal op verzoek van de verdediging. Echter, het horen van getuigen is in de doorsnee strafzaak nog steeds de uitzondering op de regel. Indien ter terechtzitting getuigenverzoeken worden gedaan door de verdediging, dan is het gebruikelijk dat de zaak wordt verwezen naar de rechter-commissaris om de getuige (nader) te horen. Alleen als de rechter zelf ook behoefte heeft om de getuige persoonlijk in de rechtszaal aan de tand te voelen, zal het verhoor ter terechtzitting worden afgenomen.

Bij het verhoren van getuigen ter terechtzitting wordt niet uitdrukkelijk gebruikgemaakt van een bepaald gespreksmodel of specifieke verhoormethode. De vraag die in de literatuur is opgeworpen, is of de zittingsrechter is geëquipeerd als het gaat om het verhoren. Otte meent van niet. Volgens hem is de zittingsrechter niet bij uitstek toegerust voor een goede ondervraging.1 Witteveen constateert dat rechters niet of nauwelijks worden opgeleid om ingewikkelde verhoren te doen. Hij pleit daarom voor protocollering van het verhoor en het intensief trainen van rechters.2 Op dit moment is bij het Studiecentrum Rechtspleging (SSR) een nieuwe ‘leerlijn getuigen’ in ontwikkeling bestaande uit zes modules, waarin ook aan de vaardigheid van het zelf horen wordt gewerkt.3